%20kopya.jpg)
Dara (bi navê xwe yê kevn Anastasiopolis) ji hêla Împeratorê Romaya Rojhilat Anastasiûsê I. ve di navbera salên 505-507an PZ de, wek bajarekî garnîzonê ji bo parastina sînorê rojhilat ê împeratoriyê li dijî Împeratoriya Sasaniyan hate avakirin. Di demeke kurt de bû navenda îdarî û leşkerî ya Mezopotamyaya Jorîn; di serdema Împeratorê Justînianosê I. de sûr hatin xurtkirin û sarincên mezin hatin zêdekirin.
Bajar di sala 530î de jî bû dîmena serkeftina generalê Bîzansê Belîsarîûs li dijî Sasaniyan. Di sedsalên pêş de di navbera serweriya Sasaniyan, Bîzansê, Emewiyan, Abasiyan, Selçûqiyan û Osmaniyan de dest guherî. Îro tenê nêzî %10ê bajêr li rûerdê ye, piraniya wê hê jî di bin axê de ye.
Taybetmendî
Sarincên mezin ên avê
Yek ji sarincên di zinaran de hatine kolan (di nav gel de wek "zîndan" tê zanîn) kapasîteya ~10.000 m³ avê hilgire; ev ji Sarinca Yerebatanê ya li Stenbolê kûrtir e.
Av wek çeka parastinê
Garnîzona Romayê, di dema dorpêçê de ava sarincan ji bo berxwedana dirêj bi kar anî; Sasaniyan jî bi guherandina herikîna çem hewl da bajêr bêav bihêlin.
Pergala sûr a 4 km
Xeteke parastinê ya du-qatî, bi 28 kulle, ku ji sûrê hundir û derve pêk tê.
Goristana galerî (nekropol)
Avahiyên gorê yên pirqat, di zinaran de hatine kolan; bermahiyên hestiyan ên bi hezaran kesan vedihewîne.